درد
آمدم طولانی بنویسم، دیدم چند جمله برای امشب کفایت میکند؛
همه ی آدمها برای خودشان غم و درد و رنج خاص خودشان را دارند.
اگه کسی را دیدیم که خوشحال است، نگوییم چقدر بیخیال و خوش و بیغم است!
او فقط بهتر از ما توانسته غم و دردهایش را پنهان و صد البته مدیریت کند.
و همچنان درد بیدردی علاجش آتش است...
پ. ن. تلفیق دلنوشته خودم و کلام دوستان و حقایق زندگی؛
@inkejormnist
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم مهر ۱۳۹۹ ساعت 4:48 توسط سپید
|
خدا، خواب، لواشک، برق، پرش، جعبه، سنگک، ماکارونی، دغدغه، نرمی، جیغ، شلیل، خرکاری، آب، پرواز، شهریور، بغل