اسپکتروم
شما را نمیدانم جان من، ولی بنده هر از گاهی در خلوت کمیاب ملسی، فنجان قلیلی چای مزه مزه میکنم و همزمان به افقهای ولرم پاییزی خیره میمانم و با خودم خیال میبافم که چه میشد اگر من و تو و ما و سرخ و سیاه و زرد و عرب و هندی و هلندی و نیجریهای و سفید و مراکشی و کافر و کلیمی و همه و همه، در صفا و صلح و آرامش و صفا و همزیستی مسالمت آمیز، روزگار پر برکت خداوندی را سپری میکردیم.
درست به مانند همین طیف آسمان هزار رنگ در لحظات محشر دم غروب؛ که هر رنگ بدون حل شدن در دیگری، اصالت و کمال شکوه و زیبایی خود را کامل و جامع حفظ میکند. همه در کنار هم، به انواع متفاوت، همچنان چشمنواز، خط به خط، اصلا بینظیر. اصلا که بسی آدم حظ میکند!...
عرضم به حضور انور منورتان که، آرزو بر جوانان عیب نیست و...
همین.
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثي وَ جَعَلْناکُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ خَبيرٌ
ای مردم، ما شما را از مرد و زنی آفریدیم ، و شما را ملّت ملّت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایی متقابل حاصل کنید. در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست. بی تردید، خداوند دانای آگاه است.
سوره حجرات، آیه ۱۳
خدا، خواب، لواشک، برق، پرش، جعبه، سنگک، ماکارونی، دغدغه، نرمی، جیغ، شلیل، خرکاری، آب، پرواز، شهریور، بغل