بگم؟

سلامتی بهترین‌ها؛

شریف‌ها، نجیب‌ها، سلیم‌النفس‌ها؛ همان‌ها که با نوسانات زندگی و جنگ و زمین و زمانه و دلار و سکه و عالم و آدم، انسان مانده‌اند.

که متواضعانه، همواره می‌خوانند و می‌اندیشند و می‌سازند و رشد می‌کنند و پرورش می‌دهند. 

سکوتشان سنگین است اما اگر پرده‌های ننگین دروغگویان و چاپلوسان و مزورین و خائنین را کنار بزنی، فریاد آزادگی‌شان عالمیان را فرا می‌گیرد.

محجوب‌اند اما محکم؛ لبخند ملیح به لب دوخته اما درون مملوست از آتش دفاع از حق و حقانیت؛ عقل و گوش و دست و پا و جان را به کار مداوم گرفته‌ و زبان کمتر بیهوده می‌چرخانند.

سلامتی تک تکشان که دیگر وصف و اوصاف کامل کمالاتشان در بودجه‌ی قلم بنده‌ی حقیر نگنجد؛

که گر نمی‌بودند و نباشند و نیایند، ایران ویرانه باد....